Glycine | Eigenschappen en Voordelen | Huid, Collageen en Gezondheid

Wat is glycine?

Glycine is het kleinste van de 20 aminozuren waaruit de eiwitten in het menselijk lichaam zijn opgebouwd.

Hoewel glycine klein is, heeft het belangrijke functies:

een structurele functie als bestanddeel van eiwitten en peptiden;
een regulerende functie als bestanddeel van co-enzymen en neurotransmitters.

In het lichaam werkt glycine onder meer als neurotransmitter, als bouwsteen van collageen en als voorloper van verschillende biomoleculen, zoals creatine, heem en glutathion.

Suppletie met glycine heeft positieve effecten laten zien bij mensen met psychiatrische aandoeningen, waaronder schizofrenie. Bij gezonde mensen zijn onder meer een betere slaap, minder vermoeidheid overdag en een verbeterde insulinerespons gemeld. ¹

Wetenswaardigheid

Glycine werd in 1820 voor het eerst geïsoleerd door zure hydrolyse van gelatine.

Daarbij bleek glycine ongeveer even zoet als glucose. De naam is afgeleid van het Griekse woord glykys, dat zoet betekent.

Voedingsmiddelen met veel glycine

Glycine wordt beschouwd als een niet-essentieel aminozuur, omdat het menselijk lichaam het zelf kan aanmaken.

In bepaalde omstandigheden kan de lichaamseigen productie echter onvoldoende zijn. Daarom wordt glycine soms een semi-essentiële voedingsstof genoemd.

Een volwassene maakt gemiddeld ongeveer 3 gram glycine per dag aan en krijgt daarnaast circa twee gram via de voeding binnen. ¹

Glycine komt voor in de meeste eiwitrijke voedingsmiddelen. Veelvoorkomende bronnen zijn vlees, eieren, soja, linzen en zuivelproducten.

Collageen en gelatine zijn de rijkste voedingsbronnen: glycine maakt ongeveer 25% tot 30% van het gewicht van collageen uit. Daardoor bevatten varkenshuid en andere producten met veel bindweefsel relatief veel glycine.

In het algemeen levert elke dierlijke of plantaardige eiwitbron een bepaalde hoeveelheid glycine.

Huid en schoonheid

Glycine is essentieel voor de eiwitsynthese en in het bijzonder voor de vorming van collageen.

Glycine is het meest voorkomende aminozuur in collageen. Collageen is een structureel eiwit dat belangrijk is voor de huid, gewrichten en botten. ²

Door de collageensynthese te ondersteunen kan glycine bijdragen aan gezonde botten en gewrichten en mogelijk leeftijdsgebonden slijtage, zoals artrose, helpen beperken. ³

Glycinesuppletie zou daarnaast voordelen kunnen hebben voor het uiterlijk van de huid.

Onderzoek en voordelen

Glycine als afzonderlijk supplement is niet rechtstreeks onderzocht, maar in verschillende studies verbeterde de extra aanvoer via collageensupplementen de elasticiteit en hydratatie van de huid. ^{4, 5}

Collageensuppletie in een dosis van 0,2 g/kg lichaamsgewicht per dag verminderde ook door UVB veroorzaakte huidbeschadiging en fotoveroudering. ⁶

Vrouwen die dagelijks 2,5 gram collageenpeptiden innamen gedurende 4 weken, zagen de rimpels rond de ogen significant met 20% afnemen. ⁷

Een andere gerandomiseerde gecontroleerde studie bij 66 deelnemers onderzocht glycine, proline en hydroxyproline in een verhouding van 3:1:1 — 5 g + 1,7 g + 1,7 g — samen met 1 g alfa-ketoglutaraat, 4 mg astaxanthine en 48 mg vitamine C uit 150 mg acerolasap.

Na drie maanden waren de huidkenmerken verbeterd en was de biologische leeftijd met 1,33 jaar afgenomen bij vrouwen en met 1,48 jaar bij mannen. De elasticiteit, hydratatie en huidstructuur verbeterden, maar de rimpels niet. ^9a

In een klinische studie bij 89 patiënten verdubbelde gehydrolyseerd collageen bijna de genezingssnelheid van huidzweren. In diermodellen van diabetes werden eveneens duidelijke verbeteringen in wondgenezing gezien. ⁸ ⁹

De mogelijke voordelen van glycine voor de huid hangen ook samen met de rol bij wondherstel. ⁹

In een studie bij 89 mensen met diabetes verdubbelde de genezingssnelheid van huidzweren bijna. ⁸

Gebruik in cosmetica

Glycine — INCI: Glycine; synoniem: Glycocoll — is een fundamentele bouwsteen van de drievoudige collageenhelix.

Het is bovendien het aminozuur dat in de grootste hoeveelheid voorkomt in de natuurlijke vochtvasthoudende factor van de huid, de NMF.

De NMF bestaat uit een mengsel van wateroplosbare en hygroscopische stoffen dat water in de oppervlakkige huidlagen vasthoudt en vocht uit de omgeving bindt.

Glycine is een wit, reukloos poeder dat in water oplosbaar is.

Het heeft:

hydraterende eigenschappen;
antioxidatieve eigenschappen;
wondherstellende eigenschappen.

Glycine wordt daarom toegepast in hydraterende en antiverouderende cosmetica.

Het is vooral geschikt voor een droge huid met weinig elasticiteit.

Enkele studies wijzen op een mogelijke toepassing in cosmetica die de melaninevorming reguleren en een depigmenterende werking hebben. ^{10, 11}

In cosmetica worden doorgaans concentraties van 0,5% tot 2% gebruikt.

Plaatselijke toepassing van glycine in combinatie met cysteïne en threonine verbeterde de genezing van beenulcera en verminderde de pijn. ¹²

Glycine geldt als een veilig en goed verdragen cosmetisch ingrediënt.

Gezondheid

Glycine is nodig voor de synthese van verschillende peptiden die belangrijk zijn voor de gezondheid.

Het is onder meer een bestanddeel van:

glutathion, een krachtige antioxidant die cellen beschermt tegen oxidatieve schade door vrije radicalen, die bij veel ziekten een rol spelen; ¹³
creatine, die spieren energie levert voor korte en krachtige inspanningen, zoals krachttraining en sprinten; creatinesuppletie kan spiermassa, kracht en vermogen vergroten; ^{14, 15, 16}
heem, het centrale deel van hemoglobine dat zuurstof in het bloed vervoert;

Onderzoek bij mensen en dieren suggereert dat glycinesuppletie mogelijk kan:

de insulinegevoeligheid en stofwisseling verbeteren door oxidatieve stress en ontsteking te verminderen; ^{17, 18, 19, 20, 21, 22}
slaapproblemen helpen verminderen; ^{23, 24, 25, 26}
het herstel na een beroerte ondersteunen; ^{27, 28}
mensen met schizofrenie of andere psychische aandoeningen, zoals depressie en een obsessieve-compulsieve stoornis, ondersteunen; ^{29, 30, 31, 32, 33, 34}
de lever beschermen tegen schade door ethanol. ^{35, 36}

In diermodellen verlengde glycine de levensduur van Caenorhabditis elegans met maximaal 33% ^{37, 38}, die van ratten met ongeveer 20% ³⁹ en die van muizen met 6% ⁴⁰.