In cosmetische producten komen slechts enkele metalen voor. Hiertoe behoren zink, koper, seleen, strontium, magnesium en mangaan. Meestal worden ze toegepast als zouten of als complexen met organische verbindingen. Voorbeelden zijn zinkoxide, koperpeptide en selenomethionine.
Deze metalen hebben specifieke functies die samenhangen met hun afzonderlijke eigenschappen en met hun rol als noodzakelijke cofactoren van metallo-enzymen. Zinkpyrithion en seleensulfide zijn bijvoorbeeld antischimmelmiddelen die werkzaam zijn tegen roos. Zink maakt deel uit van eiwitten met een antioxiderende werking, zoals superoxidedismutase en metallothioneïne, en heeft daardoor antioxidatief potentieel; zinkoxide staat bovendien bekend om zijn verzachtende werking bij huidirritatie door oppervlakteactieve stoffen. Koper is een cofactor van verschillende eiwitten, waaronder lysyloxidase en prolylhydroxylase, die belangrijk zijn voor de collageensynthese. Daarom kunnen topisch aangebrachte koperpeptiden verouderingsremmende effecten hebben. Seleen is een cofactor van de antioxiderende enzymen glutathionperoxidase en thioredoxinereductase. Topisch aangebracht selenomethionine vermindert erytheem dat door uv-straling wordt veroorzaakt en wordt onderzocht vanwege een mogelijke antirimpelwerking op het gezicht.
Sommige metalen en hun complexen hebben een eigen kleur — koper is bijvoorbeeld blauwgroen —, waardoor de cosmetische formulering ook esthetisch een uitdaging kan vormen.
