Chemische Peeling | Wat Is Het? Soorten en Voordelen

Inleiding

Een chemische peeling is een behandeling die in de dermatologie en de esthetische geneeskunde wordt toegepast om kleine onvolkomenheden van de huid te verwijderen, zoals:

• pigmentvlekken;
• fijne rimpels;
• striae;
• kleine littekens.

Bij een chemische peeling worden stoffen met een sterk exfoliërende werking rechtstreeks op het te behandelen huidgebied aangebracht: de behandeling verbetert het uiterlijk van de huid door de celvernieuwing te stimuleren.

De voordelen van een chemische peeling kunnen ook worden benut om bepaalde ernstigere dermatologische aandoeningen te verbeteren, zoals:

• seborroïsche dermatitis;
• keratose;
• rosacea.

Wat is het?

Een chemische peeling is een veelgebruikte techniek in de dermatologie en esthetische geneeskunde om de vernieuwing van de opperhuid te stimuleren door een ‘gecontroleerde vernietiging’ van de oppervlakkige lagen.

Doelstellingen

Het hoofddoel van een chemische peeling is het verbeteren van het uiterlijk van de huid die verschillende soorten oppervlakkige onvolkomenheden vertoont.

Na een chemische peeling ziet de huid er doorgaans gladder, minder gerimpeld, elastischer en stralender uit.

Hoe werkt het?

Bij de peelingtechniek worden exfoliërende stoffen rechtstreeks op de huid aangebracht.

De doelstellingen van de procedure zijn:

• inwerken op de bovenste huidlagen door oppervlakkige letsels te verwijderen en de regeneratie van nieuw, gezond weefsel te stimuleren;
• de fibroblasten stimuleren om elastine en collageen aan te maken;
• de opname bevorderen van eventuele hydraterende, antirimpel- en antioxiderende stoffen die aan het einde van de peeling worden aangebracht.

Waar wordt het toegepast?

De huidgebieden die meestal met een chemische peeling worden behandeld zijn:

• gezicht;
• hals;
• handen.

Indicaties

Binnen de anti-aginggeneeskunde is een chemische peeling geïndiceerd bij:

• hyperpigmentatie van de huid, waaronder verschillende aandoeningen kunnen vallen, zoals:
• ouderdomsvlekken, oftewel vlekken die verband houden met fotoveroudering;
• melasma (zwangerschapsmasker);
• pigmentvlekken veroorzaakt door het gebruik van de anticonceptiepil;
• sproeten.
• oppervlakkige littekens als gevolg van acne;
• kleine rimpels, die meer of minder diep kunnen zijn:
• kraaienpootjes;
• barcode-rimpels (fijne rimpels rondom de lippen);
• door de zon veroorzaakte rimpels;
• expressierimpels.
• epidermale gezwellen;
• een onregelmatige teint;
• roodheid van de huid (bijv. rosacea);
• striae.

Contra-indicaties

Een chemische peeling is niet geschikt voor de behandeling van:

• wonden;
• zwellingen van de huid;
• diepe rimpels;
• een hangend ooglid;
• huidverslapping.

In dergelijke gevallen kan de patiënt andere chemische en/of esthetische procedures nodig hebben, waaronder:

• fillers met hyaluronzuur/collageen;
• laser therapie;
• een lift van de wenkbrauwen/lippen;
• injecties met botulinetoxine.

Soorten chemische peelings

Niet alle chemische peelings zijn hetzelfde.

De mate van invasiviteit van de voorgestelde peeling varieert naargelang het type letsel of huidprobleem dat moet worden behandeld en het huidtype.

De werkingsdiepte kan worden aangepast aan het gekozen exfoliërende middel en de concentratie ervan.

Zeer oppervlakkig

Wat is het en hoe werkt het?

Een zeer oppervlakkige peeling kan uitsluitend de hoornlaag van de opperhuid exfoliëren; deze behandeling is vooral geschikt voor:

• lichte acne;
• lichte pigmentafwijkingen;
• droogheid van de huid ¹.

Deze techniek zou de normale vernieuwingscyclus van de hoornlaag herstellen en de huid glans en een egaler uiterlijk geven.

Gebruikt chemisch middel

De behandeling, die meestal gebaseerd is op oplossingen met 30-50% glycolzuur*, zou de huid in ongeveer één week laten vernieuwen.

Oppervlakkig

Wat is het en hoe werkt het?

Een oppervlakkige peeling is iets invasiever dan de vorige, omdat de volledige hoornlaag wordt losgemaakt.

Gebruikte chemische middelen

Deze behandeling wordt doorgaans uitgevoerd met vrij agressieve chemische stoffen, zoals:

• salicylzuur: dit is een bètahydroxyzuur dat veel wordt gebruikt bij de behandeling van acne:
• pyrodruivenzuur: een exfoliërend middel dat de talgproductie reguleert en ook effectief is bij de behandeling van comedonen en mee-eters;
• glycolzuur: een alfahydroxyzuur dat ook effectief is bij psoriasis en striae;
• retinoïnezuur (de zure vorm van vitamine A): zeer effectief bij de behandeling van pigmentvlekken. Het heeft bovendien een goed antirimpel-effect;
• trichloorazijnzuur: een vrij agressief exfoliërend middel dat ook wordt gebruikt voor de behandeling van wratten.

Een oppervlakkige peeling lijkt bijzonder geschikt voor de behandeling van comedonale en papulopustuleuze acne vulgaris, littekens na acne en postinflammatoire hyperpigmentatie.

• Bij een vette en acnegevoelige huid wordt doorgaans de voorkeur gegeven aan salicylzuur; ook retinoïden zijn zeer effectief;
• Bij een gevoelige huid, waaronder rosacea en atopische dermatitis, wordt doorgaans de voorkeur gegeven aan polyhydroxyzuren ¹;
• Bij een droge huid worden bij voorkeur alfahydroxyzuren gebruikt, zoals glycolzuur en ureum; in lage concentraties hebben deze stoffen vooral een hydraterende werking en in hogere concentraties een exfoliërende werking;
• Bij een rijpe huid kunnen retinoïden helpen de huidvernieuwing en de collageensynthese te stimuleren.

Herstelverloop

Het verloop na de behandeling is vanzelfsprekend complexer en kan gepaard gaan met typische ontstekingsverschijnselen.

Ook daarom is grote voorzichtigheid geboden bij blootstelling aan ultraviolette straling.

Behandelfrequentie

Om de resultaten te behouden, moet een oppervlakkige chemische peeling om de 2-5 weken worden herhaald.

Middeldiep

Wat is het en hoe werkt het?

Een middeldiepe peeling kan necrose van de volledige epidermis veroorzaken, tot in het meest oppervlakkige deel van de dermis ¹.

Een middeldiepe peeling is daarom aangewezen bij:

• oppervlakkige en middeldiepe littekens;
• een ongelijkmatige teint;
• actinische keratosen;
• postinflammatoire hyperpigmentatie.

Gebruikte chemische middelen

De meest gebruikte stof is trichloorazijnzuur (TCA): dit chemische exfoliërende middel mag uitsluitend in een dermatologische en niet in een cosmetische omgeving worden gebruikt.

Behandelfrequentie

Om de resultaten te behouden, moet een middeldiepe chemische peeling om de 3-9 maanden worden herhaald.

Diep

Wat is het en hoe werkt het?

Bij een diepe peeling dringt het chemische middel door tot in de dermis, waardoor de diepere structuren van de dermis worden beschadigd.

Een diepe chemische peeling is aangewezen bij:

• diepe rimpels;
• littekens;
• voorstadia van huidkanker.

Vanwege de pijn worden vóór het aanbrengen van het middel doorgaans kalmerende en pijnstillende geneesmiddelen toegediend. Het herstelverloop is vergelijkbaar met dat van een middeldiepe peeling.

Behandelfrequentie

Een diepe chemische peeling wordt doorgaans slechts eenmaal uitgevoerd ¹.

Uitvoering

Een chemische peeling moet worden uitgevoerd door bekwame en ervaren professionals. Dat kunnen artsen en andere beroepsbeoefenaren zijn, waaronder schoonheidsspecialisten bij oppervlakkige chemische peelings.

Medisch onderzoek

Een chemische peeling moet worden voorafgegaan door een grondige medische beoordeling, zodat het meest geschikte chemische middel voor het te behandelen probleem kan worden gekozen.

Op basis van de medische voorgeschiedenis kan de dermatoloog vragen om:

• tijdelijk te stoppen met het innemen of aanbrengen van bepaalde geneesmiddelen, bijvoorbeeld producten met retinoïnezuur of andere exfoliërende middelen;
• bepaalde geneesmiddelen te gebruiken, bijvoorbeeld antibiotica of antivirale middelen.

Voor de behandeling

Chemische peelings worden doorgaans poliklinisch uitgevoerd in een medisch of chirurgisch centrum.

Voor de behandeling:

• moet lang haar worden opgebonden;
• wordt het gezicht, of het te behandelen gebied, zorgvuldig gedesinfecteerd;
• moet de patiënt waarschijnlijk een beschermende bril dragen.

Bij een diepe peeling kan de patiënt licht worden gesedeerd.

Tijdens de behandeling

Verdoving en monitoring van de patiënt

Tijdens de behandeling kan de arts een plaatselijk verdovingsmiddel op de huid aanbrengen, vooral vóór een middeldiepe of diepe chemische peeling.

In sommige gevallen kan een groter huidgebied worden verdoofd, vooral wanneer het gezicht of de hals wordt behandeld.

Bij complexere procedures wordt ook de hartslag van de patiënt gemonitord.

Aanbrengen van de chemische stof

Afhankelijk van het type peeling kan de arts de oplossing aanbrengen met:

• een wattenschijfje, gaasje of kwastje, bij oppervlakkige peelings;
• een gaasje, speciale spons of wattenstaafje, bij middeldiepe peelings;
• een wattenapplicator, bij diepe peelings.

Na het aanbrengen van de chemische peeling wordt de huid wit of grijs en verbleekt. Er ontstaat een branderig gevoel dat gewoonlijk binnen 15-20 minuten afneemt.

Afhankelijk van de diepte kan de arts een koud kompres op het behandelde gebied leggen, soms in combinatie met een ventilator.

Bij diepe peelings kunnen pijnstillers nodig zijn.

Na de behandeling

Na een chemische peeling is het belangrijk de instructies van de arts over reiniging, hydratatie en het aanbrengen van beschermende zalven nauwkeurig op te volgen.

Na de behandeling ziet de huid er doorgaans als volgt uit:

• droog;
• rood;
• gezwollen;
• geïrriteerd.

De zwelling door de peeling kan tot een week aanhouden, terwijl de roodheid soms maanden blijft bestaan.

De nieuw gevormde huid kan bovendien iets lichter of donkerder zijn dan normaal.

Afhankelijk van de instructies van de arts kan de patiënt na een chemische peeling:

• een beschermende zalf op het gebied aanbrengen, bijvoorbeeld vaseline;
• ijskompressen gebruiken;
• pijnstillers innemen.

Verzorging na de chemische peeling

Na een chemische peeling is de huid gevoeliger voor de zon. Het is daarom belangrijk altijd een zonnebrandmiddel met een hoge beschermingsfactor en breedspectrumbescherming tegen UVA- en UVB-straling te gebruiken.

Beperk daarnaast de tijd in de zon en vermijd blootstelling tussen 10.00 en 14.00 uur.

Draag bij voorkeur een hoed of andere beschermende kleding om de huid tegen direct zonlicht te beschermen.

Een tip voor uw schoonheid

Voor uw schoonheid adviseren wij het gezichtsserum X115^® ACE, een cyclische multivitaminebehandeling die de 3 schoonheidsvitaminen in hun zuiverste en effectiefste vorm levert.

Het C-serum bevat bijvoorbeeld pure vitamine C in een beschermde, watervrije, stabiele en biologisch actieve vorm in het reservoirdopje. Het onderste flacon bevat 4% ascorbyltetraisopalmitaat in zoete amandelolie.

Parel- en diamantpoeder laten de natuurlijke schoonheid van het gezicht stralen. De gladmakende werking, versterkt door melkzuur, bevordert door exfoliatie de opname van vitamine C in de huid.

Door de 3 monogeconcentreerde flacons A op dag 1-2, C op dag 3-4 en E op dag 5-6 cyclisch te gebruiken, kan optimaal van de voordelen van de schoonheidsvitaminen worden geprofiteerd.

Resultaten

Positieve resultaten

Over het algemeen zijn mensen met een lichte huid en licht haar de beste kandidaten voor een chemische peeling.

Onzekere resultaten

Patiënten met een donkere huid bereiken mogelijk pas na meerdere sessies een optimaal resultaat, afhankelijk van het te behandelen probleem. Het is belangrijk het chemische exfoliërende middel te kiezen dat het best bij het huidtype past ⁴.

In sommige gevallen kan de teint na de behandeling bij mensen met een zeer donkere huid ongelijkmatig worden.

Bijwerkingen

Een chemische peeling is absoluut gecontra-indiceerd:

• bij patiënten die orale retinoïden gebruiken;
• bij radiotherapie;
• bij patiënten met een aanleg voor hypertrofische littekens of keloïden.

Een chemische peeling kan gecontra-indiceerd zijn bij:

• een abnormale huidpigmentatie;
• een voorgeschiedenis van herpes simplex;
• vorming van keloïden, oftewel littekenweefsel;
• een donkere huid;
• gebruik van acnemedicatie in de afgelopen zes maanden.

Veelvoorkomende bijwerkingen van een chemische peeling zijn tijdelijk en kunnen bestaan uit:

• veranderingen in de huidpigmentatie, met hypo- of hyperpigmentatie;
• aanhoudend erytheem, oftewel roodheid;
• jeuk;
• littekens;
• huidatrofie;
• allergische reacties, zelden;
• nier-, hart- of leverschade: dit zijn zeldzame bijwerkingen, die vooral kunnen optreden bij diepe chemische peelings met fenol, oftewel carbolzuur, dat de hartspier kan beschadigen.

Mensen die gevoelig zijn voor herpes-simplexinfecties hebben mogelijk een groter risico op een koortslip.

Slechts zelden kan een chemische peeling bacteriële of schimmelinfecties bevorderen.

Alternatieven

Chemische peelings zijn niet de enige oplossing voor rimpels, littekens en pigmentvlekken.

Afhankelijk van de ernst van het huidprobleem kan men kiezen voor:

• cosmetische, cosmeceutische of farmacologische middelen;
• minimaal invasieve behandelingen binnen de esthetische geneeskunde of cosmetische chirurgie.

Geneesmiddelen en cosmetica

Lichtere vormen van hyperpigmentatie of huidproblemen door fotoveroudering kunnen worden behandeld met cosmetische producten of cosmeceutica met een exfoliërende, depigmenterende of antiverouderingswerking.

Producten op medisch voorschrift

Andere plaatselijke behandelingen zijn uitsluitend op voorschrift verkrijgbaar, omdat ze stoffen bevatten die, hoewel de patiënt ze zelf op de huid aanbrengt, vrij agressief kunnen zijn.

De meest gebruikte blekende producten om pigmentvlekken lichter te maken, kunnen de volgende stoffen bevatten:

• azelaïnezuur;
• hydrochinon;
• kojinezuur;
• vitamine A, tretinoïne of retinoïnezuur.

Vrij verkrijgbare cosmetica

Sommige producten zijn vrij verkrijgbaar en bevatten stoffen die de celvernieuwing stimuleren en de activiteit van fibroblasten bevorderen. Deze dermale cellen spelen een rol bij zowel pigmentvlekken als rimpels.

Tot deze categorie behoren bijvoorbeeld gezichtscrèmes en -serums met antirimpelstoffen en moleculen met een antioxidatieve en beschermende werking:

• hyaluronzuur;
• collageen;
• antioxidatieve vitaminen, A, C en E;
• resveratrol;
• liponzuur;
• extract van granaatappel;
• glycerine.

Esthetische geneeskunde

Wanneer pigmentvlekken of andere ouderdomsgerelateerde huidproblemen een sterk belastend cosmetisch probleem vormen, kan de patiënt kiezen voor invasievere behandelingen die uitsluitend in een gespecialiseerde praktijk worden uitgevoerd.

Tot de effectiefste behandelingen om pigmentvlekken lichter te maken behoren:

• microdermabrasie: hierbij wordt de buitenste laag van de pigmentvlek voorzichtig verwijderd met een schurende punt. Vervolgens worden de losgemaakte dode cellen weggezogen;
• intense pulsed light: zonnevlekken worden behandeld door de melanine te verhitten en af te breken met lichtenergiepulsen. Melanine is het pigment dat de huid haar kleur geeft;
• lasertherapie: lichtbundels worden rechtstreeks op de pigmentvlekken gericht, waardoor de huid zich vernieuwt en geleidelijk een gelijkmatiger kleur krijgt;
• cryotherapie, oftewel koudetherapie: hierbij wordt vloeibare stikstof of distikstofmonoxide rechtstreeks op de pigmentvlek aangebracht. De vloeibare stikstof bevriest het weefsel en veroorzaakt een sterke exfoliatie, waardoor de oppervlakkige epidermislagen loskomen van de onderliggende lagen en de vlek uiteindelijk afschilfert.

Waarschuwingen

Omdat de behandeling weefsel ‘vernietigt’ om de vorming van nieuw weefsel te stimuleren, moet de arts eerst het regeneratievermogen van de behandelde huid beoordelen. Daarbij geldt dat duidelijkere afwijkingen invasievere behandelingen vereisen.

Patiënten met auto-immuunziekten, een sterk verouderde of beschadigde huid of een aanleg voor infectieziekten moeten daarom samen met hun arts de verhouding tussen risico's en voordelen van een chemische peeling zorgvuldig afwegen.