Wat is een laserbehandeling?
Bij zogeheten laserresurfacing van de huid worden verschillende soorten lasers gebruikt om uiteenlopende huidproblemen te behandelen.
De techniek berust op de emissie van hoogenergetische lichtbundels met een bepaalde golflengte, die afhankelijk is van het gekozen lasertype.
Voor elke huidafwijking bestaat een optimale laserbron met een golflengte die past bij het doelweefsel: melanine bij pigmentafwijkingen, oxyhemoglobine bij vaatlaesies en water in de cellen bij huidverjonging.
Door bijvoorbeeld de diepe lederhuid met de laser te verwarmen, worden fibroblasten gestimuleerd om nieuw collageen en elastine aan te maken. Dit kan de huid steviger en voller maken.
Tegenwoordig zijn er zeer veel soorten lasers beschikbaar voor de behandeling van huidveroudering.
Lasers kunnen worden gericht op teleangiëctasieën, goedaardige lentigines, rimpels, striae, keloïden en littekens. Daarnaast kunnen zij de structuur van de lederhuid in het algemeen verbeteren.
De meest gebruikte lasertypen voor esthetische toepassingen zijn:
- ablatieve lasers:
- kooldioxidelaser (CO2): een van de eerste ontwikkelde lasers, vaak gebruikt om littekens, wratten, condylomen, tekenen van lichtveroudering en diepe rimpels te behandelen;
- erbiumlaser: milder dan de voorgaande laser en bedoeld voor fijnere rimpels en andere oppervlakkige huidproblemen;
- niet-ablatieve lasers: kunnen worden gebruikt bij onder meer rosacea, teleangiëctasieën, spider naevi, striae, melasma, fijne rimpels en acnegerelateerde huidproblemen, zoals littekens; hieronder vallen:
- pulsed-dye laser (PDL);
- andere lasertypen: robijn, alexandriet, diode, Nd:YAG en KTP.
Beide soorten lasers kunnen als gefractioneerde laser worden toegepast. Daarbij blijven in het hele behandelgebied microscopisch kleine kolommen onbehandeld weefsel intact.
Afhankelijk van de individuele behoeften kan de dermatoloog een ablatieve of een niet-ablatieve laser adviseren.
Ablatieve lasers
Ablatieve laserresurfacing is de doeltreffendste behandeling voor een door de zon verouderde huid en levert de duidelijkste resultaten op.
Ablatieve lasers verwijderen de cellulaire structuur van de opperhuid door verdamping, waarna huidregeneratie optreedt.
Tegenover dit positieve effect staat dat de hersteltijd zeer lang is en dat ernstige postoperatieve complicaties kunnen optreden, zoals een branderig gevoel, langdurig erytheem, milia en depigmentatie.
Bij ablatieve laserchirurgie kan een continue kooldioxidelaser (CO2-laser) [10.600 nm] of een erbiumlaser worden gebruikt (erbium:yttrium-aluminium-granaat, oftewel Er:YAG-laser, bij 2940 nm). Beide behandelingen vergen een aanzienlijke inzet, ook financieel, van zowel arts als patiënt.
Van de CO2-laser is aangetoond dat deze een groter risico op hypopigmentatie en littekenvorming geeft dan erbiumlasers. Dit hangt samen met de sterke coagulatie en dus met de warmteproductie die voortvloeit uit de golflengte van dit lasertype.
Kooldioxidelasers worden ingedeeld in twee emissiemodi:
- continu (ablatieve lasers)
- gefractioneerd (gefractioneerde ablatieve lasers)
Het is goed om te weten dat moderne kooldioxidelasers vaak een combinatie van continue en gefractioneerde technieken gebruiken.
