Wat zijn het?
Een behandeling met liftingsdraden (in het Engels thread lift) is een poliklinische techniek binnen de esthetische geneeskunde die een alternatief vormt voor een chirurgische facelift; daarom wordt deze behandeling soms een «draadlift» genoemd.
De procedure wordt uitgevoerd om huidverslapping te corrigeren, waardoor eerder ‘verzakte’ weefsels er steviger en strakker uitzien.
Huidverslapping (ook wel verzakte huid, huidrelaxatie of slappe huid genoemd) wordt gekenmerkt door verlies van de normale huidspanning.
Tijdens de behandeling brengt de arts speciale draden in de dermis en/of het onderhuidse weefsel in met daarvoor bestemde naalden.
Deze draden zijn bedoeld om de omliggende weefsels onder spanning te brengenen mechanische ondersteuning te bieden, waardoor de huid er zichtbaar strakker en gladder uitziet.
Na implantatie stimuleren liftingsdraden ook de synthese van collageen, hyaluronzuur en elastine, die bijdragen aan een stevigere en elastischere huid.
Er bestaan veel soorten draden; de meest gebruikte zijn zeer biocompatibel en biologisch afbreekbaar en worden binnen 8–12 maanden na implantatie volledig geresorbeerd.
Indicaties
Een draadlift is bedoeld om delen van het gezicht die hun stevigheid hebben verloren op te tillen, waardoor een vermoeide en verouderde uitstraling wordt verminderd.
Ook andere zones kunnen profiteren van het liftende effect van de draden, zoals de hals, het decolleté, de armen, de buik, de billen, de binnenzijde van de dijen, de flanken en de knieën.
Voor het gezicht is een draadlift geschikt om:
- de gezichtscontour opnieuw te definiëren;
- de kaaklijn te accentueren;
- jukbeenderen en wangen optillen;
- marionetlijnen en nasolabiale plooien verminderen.
Chirurgische draden kunnen ook worden gebruikt wanneer de patiënt geen huidverslapping heeft, maar:
- een hogere wenkbrauw wenst;
- de neuspunt wil laten optillen;
- de kin wil laten gladstrijken en de ovale gezichtscontour wil benadrukken.
Chirurgische draden kunnen ook in andere zones worden gebruikt, op voorwaarde dat het op te tillen deel niet bijzonder ‘zwaar’ is.
Bij ernstige verslapping of veel vetweefsel kan beter worden gekozen voor alternatieven zoals een chirurgische facelift, buikwandcorrectie, liposuctie enzovoort.
Een behandeling met liftingsdraden is geschikt voor alle zones van het gezicht en/of lichaam (binnenzijde van de armen, binnenzijde van de dijen, buik, billen enzovoort) die tekenen van verslapping vertonen. Wanneer de huid veel plooien heeft of ‘zwaar’ is door een aanzienlijke hoeveelheid vetweefsel, levert een draadlift echter geen bevredigende resultaten op.
Combinatie met andere behandelingen
Deze poliklinische methode kan worden gecombineerd met andere minimaal invasieve medisch-esthetische technieken, zoals fillers, Botox, lipofilling, microneedling, oppervlakkige peelings, cryolipolyse en lasertherapie.
Andere behandelingen moeten vanzelfsprekend voldoende uit elkaar worden gepland (ten minste 2–3 weken en tot 2–3 maanden bij invasievere procedures).
In de weken na de behandeling is het voor optimale resultaten belangrijk het lichaam te voorzien van de voedingsstoffen die nodig zijn voor een optimale synthese van nieuw collageen.
Hoe zijn ze opgebouwd?
Er bestaan verschillende soorten draden, met uiteenlopende afmetingen, vormen, lengten en materialen.
De arts kiest de geschiktste oplossing op basis van de kenmerken van de patiënt en de omvang van het te behandelen gebied.
Liftingsdraden kunnen doorgaans in twee categorieën worden verdeeld:
- snel resorbeerbare draden (binnen één jaar): hieronder vallen ophangdraden (met verankeringen) en biostimulerende draden (zonder verankeringen) → geschikt bij matig verlies van weefselspanning;
- langzaam resorbeerbare draden (van 2 tot 5 jaar) en niet-resorbeerbare draden: ook wel tractiedraden genoemd; ze zijn geschikt bij ernstige ptose en voor het lichaam (bijvoorbeeld om borsten en billen op te tillen).
Het aantal te implanteren draden varieert afhankelijk van het klinische beeld en het gewenste resultaat.
Snel resorbeerbare draden
Snel resorbeerbare draden bestaan meestal uit polycaprolacton (PCA), polymelkzuur (PLA) of polydioxanon (PDO) 1.
Dit zijn biologisch afbreekbare en biocompatibele materialen (dus verenigbaar met menselijk weefsel) die al tientallen jaren op grote schaal in de geneeskunde worden gebruikt als inwendige hechtdraden.
| Polydioxanondraden (PDO) | Polymelkzuurdraden (PLA) | Polycaprolactondraden (PCA) |
| HOE WERKEN ZE? 2 | ||
| Ze veroorzaken een fibrotische reactie die de fibroblasten activeert om meer collageen in het omliggende gebied te produceren. | Polymelkzuur stimuleert neocollagenese, oftewel de synthese van nieuw fibrotisch collageen. Het werkt langer dan PDO-draden. | Dit zijn de nieuwste draden. Ze stimuleren de regeneratie van collageen langer dan PDO- en PLA-draden. |
| Zeer geschikt om weefsels te verplaatsen en te revitaliseren, maar niet om een lift te geven. Ze zijn geschikt voor jonge patiënten of wanneer volumetoename ongewenst is. | Ze bieden enige ondersteuning en lijken geschikt voor patiënten die slechts een kleine weefsellift nodig hebben. | Ze bieden meer liftkracht en zijn geschikter voor patiënten die een kleine tot matige lift en/of enige volumetoename nodig hebben. |
| DUUR VAN DE DRAAD VÓÓR AFBRAAK | ||
| 6 maanden | 12 maanden | 12–15 maanden |
Sommige liftingsdraden zijn ‘behandeld’ met hyaluronzuur, dat niet alleen de hydratatie van de huid bevordert, maar ook de collageenproductie verder stimuleert.
Sommige draadmodellen verankeren zich in de weefsels met ‘haakjes’ of ‘weerhaakjes’ die over hun lengte aanwezig zijn.
Deze draden (ophangdraden) zijn geschikt voor lichte ptose, omdat ze niet aan anatomische structuren worden vastgezet en strakgetrokken, maar ‘zwevend’ blijven en zich met de verankeringen vastzetten.
Daardoor is hun liftvermogen beperkt en varieert het bovendien afhankelijk van de structuur (de kenmerken van de ‘weerhaakjes’, zoals aantal, afmetingen, hellingshoek en dikte).
Snel resorbeerbare draden zonder verankeringen hebben nog minder, vrijwel geen, liftvermogen. Hun effect ontstaat pas na verloop van tijd door biostimulatie van het weefsel en een verhoogde synthese van extracellulaire matrix (collageen, elastine en glycosaminoglycanen).
Langzaam resorbeerbare en niet-biologisch afbreekbare draden
Artsen beschikken ook over niet-biologisch afbreekbare (permanente) liftingsdraden en langzaam resorbeerbare draden.
De gebruikte materialen zijn in deze gevallen bijvoorbeeld polycaproamide of polypropyleen in spiraalvorm.
Deze draden worden doorgaans dieper ingebracht en geven een sterker lifteffect, doordat de arts ze aan een stevige fasciestructuur verankert.
De plaatsing van deze draden is doorgaans invasiever en ook duurder. Dit type draad levert echter stevigere resultaten bij matige tot gevorderde verslapping.
Ze worden bijvoorbeeld aanbevolen om de wangen en de marionetlijnenop te tillen en om de kaaklijn te modelleren.
Werking
De gebieden rond het hoofd en de oren hebben weinig onderhuids vet, maar stevige oppervlakkige lagen van het spier-aponeurotische systeem (SMAS), en zijn door de sterke verbinding van de inwendige structuren met de huid beter bestand tegen verslapping 1.
Deze gebieden dienen als bevestigingspunten, zodat de draden tijdens de liftprocedure verzakte weefsels kunnen aantrekken en verzamelen.
Liftingsdraden creëren zo een direct en indirect spaneffect waarmee slappe en verslapte huid wordt opgetild en ondersteund.
Dit effect berust op een dubbele werking:
- direct: door het optillen en/of aantrekken van de omliggende weefsels;
- indirect: door stimulering van lokale fibroblasten, met een verhoogde productie van collageenvezels, hyaluronzuur en elastine.
Hierdoor ontstaat een onmiddellijk lifteffect dat na enkele weken sterker wordt en enkele maanden na de behandeling zijn hoogtepunt bereikt.
Resultaten en duur
Het resultaat van de behandeling is onmiddellijk zichtbaar en neemt geleidelijk toe.
De eerste resultaten zijn na ongeveer twee weken zichtbaar, wanneer de draden gestabiliseerd en de hematomen verdwenen zijn.
Na enkele weken komt de natuurlijke productie van collageen en elastine op gang, waardoor een ondersteunende structuur ontstaat met een verstevigend effect.
Een klein onderzoek uit 2017 suggereert dat het belangrijkste effect van een draadlift bestaat uit een strakkere en beter gestructureerde huid. Na één jaar begint dit effect af te nemen naarmate de draden oplossen. Een secundair effect van ‘blijvende verjonging’ is echter 3 jaar of langer na de procedure nog steeds zichtbaar 2.
Tijdens de periode waarin de draad in de huid aanwezig is, vormt de huid rond de draad een soort «natuurlijke collageenband». Door deze reactie blijft een deel van het resultaat behouden, ook nadat de draad is geresorbeerd.
Het effect van niet-resorbeerbare liftingsdraden is theoretisch blijvend; het voortschrijden van het verouderingsproces kan na enkele jaren echter nieuwe correctieve ingrepen noodzakelijk maken.
De ingreep
Voorbereiding
Tijdens het eerste consult beoordeelt de arts de behoeften van de patiënt en de kenmerken van de te corrigeren onvolkomenheid.
Voor de ingreep zal de arts aanbevelen gedurende één of twee weken geen geneesmiddelen en supplementen te gebruiken die het bloed verdunnen. Dit kan onder meer gelden voor NSAID’s (zoals aspirine), ginkgo, vitamine E en omega 3 in hoge doses.
In de aanloop naar de behandeling worden ook intense blootstelling aan de zon en agressieve dermocosmetische behandelingen (scrubs, peelings enzovoort) afgeraden.
Uitvoering
Op de dag van de behandeling wordt het behandelgebied met een huidmarker afgetekend, waarbij de insteekpunten van de naalden worden aangegeven.
Gewoonlijk wordtplaatselijke verdoving uitsluitend bij de in- en uitgangspunten van de naald toegepast.
De draden worden volgens nauwkeurige patronen geplaatst, afhankelijk van het type draad, de onvolkomenheid en de keuze van de arts.
Bij resorbeerbare fillers wordt de naald bijvoorbeeld voorzichtig in het weefsel ingebracht en, zodra deze volledig is ingebracht, teruggetrokken terwijl de draad op zijn plaats blijft.
Ten slotte voert de arts een drukkende massage uit om de geïmplanteerde draden zo goed mogelijk te positioneren.
Gewoonlijk kunnen per gebied of per gezichtshelft 3 tot 10 draden (ook van verschillende afmetingen) worden gebruikt, bijvoorbeeld in de wangen, en op het lichaam tot 10–20 draden per zijde, bijvoorbeeld aan de binnenzijde van de armen.
De totale duur van de ingreep bedraagt ongeveer 60 minuten.
Is het pijnlijk?
De behandeling is vrijwel pijnloos, mede dankzij plaatselijke verdoving op de in- en uitgangspunten van de naalden.
Na de ingreep
Na de ingreep zal de patiënt voelen dat de ‘huid trekt’ en kunnen kleine blauwe plekken, ongemak en zwelling optreden.
Eenmaal thuis kan de arts enkele ijskompressen op het behandelde gebied aanbevelen (elk maximaal 20 minuten).
Verder wordt aanbevolen het volgende te vermijden:
- directe blootstelling aan ultraviolette straling (blootstelling aan de zon, zonnebanken) gedurende ten minste twee weken;
- blootstelling aan warmte (zeer hete douches, sauna’s en stoombaden) gedurende ten minste twee weken;
- elk soort trauma van het behandelde gebied (wrijven bij het reinigen, stevige massages of cosmetische procedures zoals gommage en peelings) gedurende ten minste twee weken;
- het gebruik van agressieve reinigingsmiddelen of andere cosmetische producten;
- het aanbrengen van make-up gedurende ten minste 24 uur;
- slapen in een houding die druk uitoefent op het behandelde gebied (daarom moet men op de rug slapen) gedurende ongeveer 3–5 nachten;
- overmatige mimiek van gezicht en hals gedurende ongeveer 2 weken;
- sport en intensieve lichaamsbeweging gedurende 2 weken.
De arts kan ook geneesmiddelen of fytotherapeutische producten voorschrijven om ongemak en zwelling te verminderen, zoals arnicagel, bromelaïne, NSAID’s (diclofenac, ibuprofen enzovoort), evenals een antibioticacrème voor de insteekpunten van de draden.
Prijs
De kosten van een draadlift hangen af van het aantal en het type geïmplanteerde draden.
Tijdens het eerste consult kan een nauwkeurigere en persoonlijke prijsopgave worden gemaakt.
Globaal kan de prijs variëren van 400 tot 1.500 euro.
Contra-indicaties
Contra-indicaties voor een draadlift zijn onder meer:
- bacteriële, virale en schimmelinfecties van het te behandelen gebied;
- systemische infecties;
- allergieën voor de gebruikte materialen;
- permanente fillers in het te behandelen gebied;
- neiging tot de vorming van keloïden;
- behandeling met antitumorale en/of immunosuppressieve geneesmiddelen;
- auto-immuunziekten: sclerodermie, sarcoïdose, amyloïdose enzovoort;
- chronisch gebruik van antistollingsmiddelen (bijvoorbeeld heparine);
- hemofilie;
- ernstige hypertensie;
- porfyrie;
- zwangerschap en borstvoeding.
Bijwerkingen
De bijwerkingen van liftingsdraden houden verband met:
- het trauma dat door de naald wordt veroorzaakt;
- lokale reacties die door de draad zelf worden veroorzaakt.
Kleine tijdelijke hematomen en blauwe plekken komen vrij vaak voor en verdwijnen snel binnen enkele dagen.
Vaak zijn ook kleine deukjes in de huid van het behandelde gebiedzichtbaar, die binnen ongeveer tien dagen geleidelijk verdwijnen.
Veel zeldzamer zijn allergische reacties, infecties of aanhoudende granulomateuze reacties, die de arts doorgaans met succes kan behandelen.
Ook is het zeer zeldzaam dat de arts onbedoeld een zenuw beschadigt, met tijdelijke of blijvende motorische of gevoelsstoornissen tot gevolg.
Ten slotte kan het, zij het zelden, voorkomen dat de draden door de huid heen zichtbaar zijn. Dit verschijnsel verdwijnt wanneer de draden worden geresorbeerd of nadat ze zijn verwijderd.
